wywiady

Dlaczego zatem nie nosić szpilek, Nowym Światem nie kroczyć dumnie z bukietem kwiatów, nie prawić wzajemnych komplementów, innym dawać prawo do popełnia błędów, wybaczać, troszczyć się o drugiego człowieka, a sobie pozwalać na drobne przyjemności? Tak łaskawą względem innych, uroczą wobec świata, i wymagającą aczkolwiek skrzącą radością drogę poznania siebie i kroczenia przez życie wybrała Marieta Żukowska. - Unikatowy moment, żeby się z życiem zaprzyjaźnić, i nie być dla niego zbyt surowym, doceniać jego fragmenty, strzępy i iskry, dzieję się tylko tu i teraz. Tylko raz - przekonuje aktorka. Warto więc jej słowom dać wiarę i żyć.

Dni zaczynają się dla niej dość pesymistycznie. Chwyta się nadziei, niekiedy zakłada okulary z różowymi szkłami i rzeczywistość staje się wtedy znośniejsza. Brakuje jej w dzisiejszym świecie czasu na robienie rzeczy bez sensu, dlatego też z nostalgią wspomina dzieciństwo i rodzinny dom. Z drugiej strony to urodzona idealistka. Jurorzy festiwali filmowych wciąż doceniają jej fabularny debiut, a ona już pracuje nad kolejną rzeczą. - Wierzę w pracę, stopniowe i powolne dążenie do lepszego, pełniejszego życia. O tym właśnie są „Rzeczy niezbędne” - opowiada.